Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ - ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ - ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

ΕΥΚΟΛΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΥΡΕΟΠΑΓΙΔΑΣ

Ο Μάρτης με τούτα και με κείνα οδεύει προς το τέλος του. Οι εργασίες στις αποθήκες επίσης ολοκληρώνονται, και όλα είναι έτοιμα για μια δυναμική είσοδο στην μελισσοκομική χρονιά που έρχεται, βάζοντας τις τελευταίες πινελιές μας.
Η φύση ξεκινάει το έργο της, βάζοντας τις δικές της πινελιές, καθώς οι μέλισσες και τα άλλα έντομα φλερτάρουν μαζί της. Σε λίγο (και σε μερικές περιοχές από τώρα), θα αρχίσει να οργιάζει γεμίζοντας με πολύχρωμα άνθη κάθε λογιών, όλες τις πλαγιές, τους λόφους, τα λιβάδια, και τα μελισσάκια μας θα κάνουν υπερωρίες για να μαζέψουν γύρη, νέκταρ και μελιτώματα.Τότε που η γύρη είναι περισσή (κατά την κρίση του μελισσοκόμου) μπορούμε να τοποθετήσουμε γυρεοπαγίδες σε δυνατά μελίσσια για συλλογή γύρης που θα την χρησιμοποιήσουμε για ανθρώπινη βρώση ή θα την καταψύξουμε για να φτιάξουμε γυρεόπιτες για να τροφοδοτήσουμε τα μελίσσια μας τις εποχές που η φύση δεν έχει και τα μελίσσια την χρειάζονται.Υπάρχουν πολλοί τύποι γυρεοπαγίδων, και αρκετοί μελισσοκόμοι κατασκευάζουν και τοποθετούν αυτοσχέδιες. Εγώ χρησιμοποιώ αυτήν της φωτογραφίας και έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα (κατά την δική μου άποψη) σε όλα τα επίπεδα, και θα παρουσιάσω μια εύκολη τοποθέτηση της συγκεκριμένης γυρεοπαγίδας.
1. Κόβουμε ένα ξύλινο πηχάκι μήκους όσο και το μήκος της γυρεοπαγίδας και πάχους περίπου 2 X 3cm2. βιδώνουμε το πηχάκι πάνω στην γυρεοπαγίδα από την πλευρά των 2cm, με τον τρόπο που δείχνει η παρακάτω φωτογραφία.
3. στη συνέχεια τοποθετούμε την γυρεοπαγίδα στην είσοδο της κυψέλης, και βιδώνουμε μια βίδα με γωνία (σαν εκείνες που χρησιμοποιούμε στις ξύλινες εισόδους των κυψελών) και στερεώνουμε την γυρεοπαγίδα. Έτσι μπορούμε εύκολα να τοποθετήσουμε ή να αφαιρέσουμε την γυρεοπαγίδα χωρίς να ενοχλήσουμε το μελίσσι.Καλή επιτυχία!
Ετούτη την εποχή καλό είναι να αρχίσουμε να τοποθετούμε και σφιγγοπαγίδες γιατί θα αρχίσουν τις επιθέσεις στις κυψέλες.

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Δημιουργίες, Με Μεράκι …Από Κεράκι

Τα λόγια περισσεύουν. Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Αυτά είναι λίγα από τα χειροποίητα δείγματα διακοσμητικών κεριών που με φαντασία, μεράκι και περίσσια τέχνη, σχεδιάζονται από κερί μέλισσας, κατά τον ελεύθερο χρόνο της κυρίας Ιουλίας, στην «ΜΕΛΙΣΣΟΚΙΝΗΣΗ ΒΟΙΩΤΙΑΣ».
Στο χώρο του καταστήματος λειτουργεί πλούσια έκθεση διακοσμητικών κεριών, και άλλων κατασκευών από κερί μέλισσας. Επίσης θα βρείτε μεγάλη γκάμα μελισσοκομικών εφοδίων και προϊόντων μέλισσας.
Το κατάστημα βρίσκεται στο 22 χλμ. Λιβαδειάς – Θηβών, στην Πέτρα Βοιωτίας.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 22680 23866. κιν. 6977 713270 & 6974 507926
Υπεύθυνη καταστήματος, Καταλειφού Ιουλία.

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ & ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΚΥΨΕΛΩΝ

Από την τελευταία επιθεώρηση, διαπίστωσα πως τα μελίσσια που είχα σε κυψέλες με αεριζόμενους πάτους ήταν σε καλύτερη κατάσταση από εκείνα σε κυψέλες με κλειστό πάτο (στην ίδια περιοχή, και με σχετικά παρόμοιους πληθυσμούς). Καθώς και οι κυψέλες εσωτερικά επίσης ήταν σε καλύτερη κατάσταση. Στην παρακάτω φωτογραφία είναι εμφανή τα σημάδια της φθοράς από την υγρασία.
Άλλωστε είναι γνωστό πως τα μελίσσια υποφέρουν από την υγρασία και όχι από το κρύο. Γι αυτό αποφάσισα να αντικαταστήσω τις κυψέλες με κλειστό πάτο, με εκείνες που έχουν σήτα. Επειδή η θερμοκρασίες δεν ξεπερνούν τους 12 βαθμούς C, και η μελισσόσφαιρα είναι ακόμα σφιχτή, η αντικατάσταση έγινε με πολύ προσοχή, και μετακινώντας τα πλαίσια τρία τρία μαζί, και εννοείτε τοποθετώντας τα στη νέα κυψέλη με την ίδια διάταξη όπως και στην παλιά. Τις κυψέλες με κλειστό πάτο τις μετέτρεψα σε αεριζόμενες τοποθετώντας σήτα με τον παρακάτω τρόπο:
1.Στον πάτο της κυψέλης και γυρισμένη ανάποδα για να δίνει χέρι, σημάδεψα με δυο διαγώνιες γραμμές για να βρω το κέντρο. Σε αυτό το σημείο άνοιξα μια τρύπα με ακτίνα 3cm, χρησιμοποιώντας κυκλικό πριόνι (για ηλεκτρολογικά κουτιά). 2.Σε απόσταση 9cm από το κέντρο της τρύπας, σημάδεψα σε ίσες αποστάσεις παραπλεύρως και άνοιξα άλλες τέσσερις τρύπες με τον ίδιο τρόπο. Ο λόγος που δεν ανοίγω μια μεγάλη τρύπα ή δεν κόβω με την σέγα μεγάλο μέρος του πάτου είναι για να μην χαλάσω την σταθερότητα της κυψέλης. 3.Γυρνώ την κυψέλη κανονικά, και στερεώνω με καρφωτικό, σήτα γαλβανιζέ με τρύπες διαστάσεων 2X2mm, και η κυψέλη είναι έτοιμη. (Μπορώ αν θέλω να χρησιμοποιήσω τα κυκλικά κομμάτια που αφαίρεσα σαν τάπες και να κλείσω την κυψέλη τον χειμώνα, αν και δεν υπάρχει λόγος).Η μετατροπή έχει μόνο πλεονεκτήματα.
Βοηθάει στην ήπια καταπολέμηση της βαροακής και τραχειακής ακαρίασης δεδομένου ότι κατά τη χρησιμοποίηση των ακαρεοκτόνων ή ακαρεοαπωθητικών σκευασμάτων ή κατά τον καθαρισμό που διενεργούν οι εργάτριες , τα ακάρεα πέφτουν κάτω από την κυψέλη και δεν μπορούν να επανέλθουν στην κυψέλη και στα σώματα των μελισσών.
Επίσης βοηθάει στον καλό αερισμό της κυψέλης για την ελαχιστοποίηση της υγρασίας.
-Ο Φεβρουάριος φεύγει γρήγορα και οι εργασίες στην αποθήκη πρέπει να ολοκληρωθούν. Το νέο υλικό θα πρέπει να είναι έτοιμο για το ξεκίνημα του Μαρτίου γιατί οι εργασίες στο μελισσοκομείο θα είναι πολλές και ο χρόνος για την αποθήκη περιορισμένος.Εύχομαι καλή Σαρακοστή, με υγεία, και καλή δύναμη σε όλους.

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

ΓΩΝΙΕΣ ΚΥΨΕΛΗΣ ...τελικά αξίζει τον κόπο;

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα αναφέρει για κάποιες μεταλλικές γωνίες που είχα δει στην έκθεση του 2ου φεστιβάλ μελιού και προϊόντων μέλισσας. Αφού τις προμηθεύτηκα και τις χρησιμοποίησα, θέλω να μοιραστώ μαζί σας τον τρόπο τοποθέτησης, και για το αν τελικά αξίζει τον κόπο.
Αυτή είναι η γωνία.Η χρησιμότητα της γωνίας είναι στο να μην πληγώνουμε με το ξέστρο την κυψέλη κατά το άνοιγμα για επιθεώρηση.
Η κάθε γωνία κοστίζει 0,15 € και για κάθε κυψέλη θέλουμε τέσσερις, συν τις βίδες και φυσικά τον χρόνο εργασίας, που είναι περίπου δέκα λεπτά για κάθε κυψέλη.
Σε κάθε γωνία της κυψέλης τοποθετούμε από μια μεταλλική γωνία, με βίδες ή με καρφιά. Εγώ προτίμησα τις βίδες γιατί με βολεύουν καλύτερα και δεν χτυπώ την κυψέλη.
Στα οριζόντια σημεία που πατάει η γωνία έτριψα λίγο την κυψέλη με χοντρό γυαλόχαρτο ή με ξυλοφάι, γιατί αν δεν το έκανα άφηνε κενό περίπου μισού χιλιοστού μεταξύ κυψέλης και καπακιού και δεν το ήθελα αυτό γιατί θα το κλείσουν με πρόπολη, και θα γίνει πιο δύσκολο το άνοιγμα της κυψέλης. Στις καινούργιες γονοφωλιές και τα πατώματα που θα τοποθετήσω γωνίες, κάνω το τρίψιμο πριν τις βάψω.
Τελικά όντως το άνοιγμα της κυψέλης είναι ευκολότερο.
Για καλύτερα αποτελέσματα μπορεί κανείς να τοποθετήσει γωνίες και στα καπάκια, και σε όλες τις γωνίες των πατωμάτων με φυσικά πολλαπλάσιο κόστος και χρόνο εργασίας ανά κυψέλη. Δεν ξέρω κατά πόσο κάποιος επαγγελματίας μελισσοκόμος που έχει πολλές κυψέλες, μπορεί να κάνει τοποθέτηση αυτού του υλικού, και κατά πόσο το θεωρεί σημαντικό.
Τελικά αξίζει τον κόπο να ανεβάσει κάποιος το κόστος κατά 0,65 € (4 γωνίες μαζί με τις βίδες) και να προσθέσει δέκα λεπτά εργασίας ανά κυψέλη;

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

ΤΑ ΚΕΡΙΑ


Τα πρώτα κεριά στην ιστορία θα ήταν, πιθανόν, κλαδιά πεύκου βουτηγμένα σε ρετσίνι ή λίπος. Παραστάσεις σε σπηλιές και σε αρχαίους αιγυπτιακούς τάφους, αποδείχνουν τη χρήση των κεριών από τότε. Ο Πλίνιος, στον πρώτο μ.Χ. αιώνα αναφέρει, ότι τα κεριά στη Ρώμη και στην Ελλάδα γινόταν από κλωστές λινού τυλιγμένες με πίσσα και κερί. Στο Μεσαίωνα, οι φτωχότεροι έκαιγαν ξύγκι και οι πλουσιότεροι κερί μέλισσας. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία απαιτούσε τα κεριά να έχουν μεγάλο ποσοστό κεριού μέλισσας. Ακόμη σήμερα, τα κεριά για το ιερό πρέπει να είναι καθαρό μελισσοκέρι. Επίσης, και στις παλαιοημερολογίτικες εκκλησίες χρησιμοποιείται αποκλειστικά κερί μελισσών.
Εκτός από τη φωτιστική τους χρήση, χρησιμοποιούσαν παλιά τα κεριά και σαν μέσο μέτρησης της ώρας. Ο Βασιλιάς Αλφρέδος της Αγγλίας και οι υπήκοοί του, έλεγαν τι ώρα είναι, βλέποντας τα κεριά, που έκαιγαν ένα ορισμένο τμήμα τους, σε μια ώρα. Ως τον περασμένο αιώνα στους πλειστηριασμούς, ο χρόνος διάρκειας της προσφοράς καθοριζόταν καρφώνοντας μια καρφίτσα στο πλάι του κεριού. Η προσφορά σταματούσε μόλις έπεφτε η καρφίτσα, λιώνοντας το κερί.
Μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, η κηρήθρα και το ξύγκι ήταν τα μόνα στερεά υλικά για την κατασκευή κεριών, όταν η εταιρία «Σπέρμ Όιλ Φίσερυ» άρχισε την κατασκευή κεριών, (σπερματσέτα), με λίπος φάλαινας, που έδιναν λαμπερό φως και ήταν πολύ ακριβά. Το 1859, με τη γενίκευση της χρήσης του ακατέργαστου πετρελαίου, η παραφίνη αποδείχτηκε ένα κατάλληλο υποπροϊόν για την κατασκευή κεριών και μέχρι σήμερα είναι το περισσότερο χρησιμοποιούμενο.
Η χώρα μας είναι, μελισσοκομικά, καταναλωτής κεριού και όχι παραγωγός. Αυτό δεν είναι κακό και οφείλεται στις ακολουθούμενες σύγχρονες τεχνικές εξάσκησης της μελισσοκομίας. Ο Έλληνας μελισσοκόμος ωφελείται από την «ανακύκλωση» των κηρηθρών του.
Το διακοσμητικό κερί ως επιχείρηση είναι καταδικασμένο. Στη χώρα μας η προσφορά είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση. Τη ζήτηση μάλιστα την καθορίζει μια εμμονή των ελλήνων καταναλωτών να μην καίνε τα κεριά, αλλά να τα κρατούν χρόνια στα ράφια ως διακόσμηση. Παρ' όλα αυτά το κερί είναι πάντα ένα ευπρόσδεκτο δώρο. Μπορείτε το πλεόνασμα της παραγωγής σας σε κερί να το φιλοτεχνείτε και να το κάνετε δώρο στις γιορτές ή να το προσφέρετε στους καλούς πελάτες ως ένδειξη αναγνώρισης.Τι θα χρειαστείτε.
Όλα τα υλικά και τα σύνεργα που θα χρειαστείτε, σας τα δίνουμε πιο κάτω. Συγκεντρώστε καθετί που θα χρειαστείτε, πριν αρχίσετε τη δουλειά. Μερικά πράγματα θα υπάρχουν στο εργαστήρι σας και άλλα θα τα βρείτε σε κηροπλαστεία ή σε ειδικά καταστήματα με είδη χειροτεχνίας.
Από υλικά:
Μελισσοκέρι. Το μελισσοκέρι προέρχεται συνήθως από απολεπίσματα ή παλιές κηρήθρες. Θυμηθείτε. Όσες περισσότερες φορές λιώσετε τα κεριά της κυψέλης σε καθαρό βραστό νερό, τόσο καθαρίζει, και τα υδατοδιαλυτά συστατικά από μέλια κ.λπ., μένουν στο νερό, ενώ τα αδιάλυτα στερεά κατακάθονται και αφαιρούνται από την πλάκα του κεριού με ξύσιμο.
Φυτίλι. Ως φυτίλι χρησιμοποιούμε λεία λευκασμένα κορδόνια από λινό. Ανάλογα με τη διάμετρο του κεριού πρέπει να είναι και το πάχος του φυτιλιού. Αν βάλουμε ένα πολύ χοντρό φυτίλι σε ένα λεπτό κερί, αυτό θα καεί γρήγορα και θα καπνίσει. Ενώ αν είναι λεπτό το φυτίλι σε ένα χοντρό κερί, τότε θα σβήνει γιατί θα «πνίγεται» στη λιμνίτσα από λειωμένο κερί που θα δημιουργεί η φλόγα του κεριού. Τα κηροπλαστεία συνήθως εξυπηρετούν, προμηθεύοντας με φυτίλι τους ερασιτέχνες. Αν δε βρείτε κάπου, χρησιμοποιείστε βαμβακερό σπάγκο. Υπάρχει επίσης φυτίλι που εντός του περιέχει πολύ ψιλό σύρμα, για να στέκεται όρθιο. Το συγκεκριμένο σύρμα καίγεται κι αυτό κανονικά, μαζί με το φυτίλι.
Βαφή. Αν και θα ήταν «απρεπές» να χρωματίσει κάποιος το καθαρό μελισσοκέρι, εμείς θα σας δώσουμε μια εύκολη λύση για τέτοιες περιστάσεις. Οι κηρομπογιές που χρησιμοποιούν τα παιδιά για ζωγραφική, διαλύονται εύκολα στο ζεστό κερί και το χρωματίζουν απαλά. Μόνο που σε μεγάλη ποσότητα δεν το αφήνουν να καίει καλά και το σβήνουν. Ένα κομμάτι κηρομπογιάς μεγέθους φίλτρου τσιγάρου αρκεί για ένα κιλό κερί.
Άρωμα. Αν και δε σας συνιστούμε να αρωματίσετε τα μελισσοκέρια, πληροφορικά σας λέμε πως κατάλληλα είναι τα αιθέρια έλαια που πωλούνται σε καταστήματα φυσικών προϊόντων και προστίθενται λίγες σταγόνες ανά κιλό κεριού, στο τέλος της διαδικασίας του λιωσίματος.
Και από σκεύη και σύνεργα:
Θερμόμετρο. Ένα θερμόμετρο, ειδικό, που δείχνει θερμοκρασίες μέχρι 205ο Κελσίου, είναι απαραίτητο. Αν και οι πιθανότητες μιας επικίνδυνης υπερθέρμανσης είναι ελάχιστες, είναι αδύνατο να ξέρετε τη σωστή θερμοκρασία του κεριού, χωρίς θερμόμετρο. Επίσης κάθε διαφορετικός τύπος κεριών (καλουπιού ή βουτηχτά), απαιτούν διαφορετική θερμοκρασία στο στάδιο της κατασκευής τους. Μην αφήνετε το θερμόμετρό σας μέσα σε κερί που στερεοποιείται. Αν σας συμβεί αυτό, μην το τραβήξτε γιατί θα σπάσει. Ξαναλιώστε λίγο το κερί, για να βγει εύκολα.
Χύτρα. Μία παλιά κατσαρόλα είναι απαραίτητη για το λιώσιμο του κεριού. Θα πρέπει να έχετε και το καπάκι της, ώστε αν κάτι δεν πάει καλά και υπερθερμάνετε το κερί πάνω από τη κανονική θερμοκρασία που σας δίνουμε παρακάτω, να σβήσετε τη φωτιά σκεπάζοντάς τη με το σκέπασμά της.
Καλούπια. Στα καταστήματα ειδών χειροτεχνίας, στα κηροπλαστεία και σε κάποια με μελισσοκομικό εξοπλισμό, μπορείτε να βρείτε καλούπια για κεριά σε όλων των ειδών τα σχήματα και τα μεγέθη. Είναι καμωμένα από διάφορα υλικά: γυαλί, μέταλλο, άκαμπτο πλαστικό και καουτσούκ, χωρίζονται όμως σε δυο κατηγορίες -σ' αυτά που λυγίζουν και σ' αυτά που δε λυγίζουν. Είναι δύσκολο να συστήσει κανένας το ένα ή το άλλο είδος καλουπιού, αφού το καθένα έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του.
Καλούπια που λυγίζουν (εύκαμπτα καλούπια).
Τα λαστιχένια καλούπια από καουτσούκ καθώς κι αυτά από εύκαμπτο πλαστικό είναι τα πιο διαδεδομένα και είναι πολύ εύκολα στη χρήση τους. Αυτά τα καλούπια έχουν πάντα εξογκώματα ή βαθουλώματα και έχουν αρκετή ελαστικότητα για να μπορεί να βγαίνει το κερί. Ένα μικρό μειονέκτημα αυτών των καλουπιών είναι ότι δεν έχουν τρύπες για να περνάει το φιτίλι, γι' αυτό χρειάζεται να τρυπήσετε τον πυθμένα κάθε καινούργιου καλουπιού με μια βελόνα που περνάει το φιτίλι, προτού προχωρήσετε στο χύσιμο του κεριού.
Καλούπια που δε λυγίζουν (άκαμπτα καλούπια).
Τα άκαμπτα καλούπια είναι ανθεκτικά και δίνουν λείες επιφάνειες στα κεριά σας.
Τα μεταλλικά καλούπια είναι περίφημα, γιατί είναι ανθεκτικά και δεν καταστρέφονται. Επίσης το μέταλλο είναι καλός αγωγός της θερμότητας και γι' αυτό το κερί κρυώνει πολύ γρήγορα μέσα σ' αυτό και δε σχηματίζονται εύκολα φυσαλίδες.
Τα άκαμπτα πλαστικά καλούπια είναι γενικά τα καλύτερα για τους αρχάριους, γιατί είναι και γερά και φτηνά.
Τα γυάλινα καλούπια έχουν το μειονέκτημα ότι είναι εύθραυστα, αλλά, επειδή είναι πολύ λεία εσωτερικά, το κερί δε χρειάζεται σχεδόν καθόλου άλλο φινίρισμα όταν βγει από το καλούπι.
Υπάρχει επίσης η περίπτωση να χυτευθεί και να παραμείνει το κερί σε κάποιο όμορφο σκεύος, συνήθως διάφανο και να καεί εντός του, σαν καντήλι. Σε αυτή την περίπτωση το φυτίλι στερεώνεται στο κέντρο του πυθμένα με ένα βαρίδι, που αν δεν είναι ένα ειδικό στήριγμα που διατίθεται από τα κηροπλαστεία, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάλλιστα μία μεταλλική ροδέλα
Αν κάνετε μια ανίχνευση μέσα στο σπίτι, θα βρείτε ένα σωρό πρωτότυπα καλούπια για κεριά: ποτήρια, φόρμες για παγάκια, φόρμες για ζελέ, πλαστικοποιημένα χαρτονένια κουτιά τροφίμων - σχεδόν καθετί που δε θα τρέξει και δε θα τσαλακωθεί όταν του βάλετε μέσα βραστό νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και, κάτω από ορισμένες συνθήκες, φόρμες από χαρτόνι ή χαρτί μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν. Έχετε, πάντως, υπόψη σας ότι για να βγάλετε το κερί, το καλούπι πρέπει να είναι πλατύτερο στο επάνω μέρος από το κάτω, εκτός αν είναι φτιαγμένο από κάποιο υλικό, όπως πλαστικό ή γυαλί, που μπορεί να κοπεί ή να σπάσει μετά.
Κεριά «βουτηχτά»
Υλικά:
Μελισσοκέρι - Φιτίλι - Χύτρα - Δύο ψηλές κανάτες - Θερμόμετρο - Βέργα
Λιώστε το μελισσοκέρι σε χαμηλή φωτιά και προσέχετε να μην υπερθερμανθεί. Μην ξεχειλίζετε τη χύτρα και προσέξτε να μην πιτσιλιστείτε, το κάψιμο είναι το ίδιο με του καυτού λαδιού. Στην περίπτωση που το κερί αρπάξει φωτιά, μην πανικοβληθείτε. Η φωτιά θα σβήσει αν σκεπάστε τη χύτρα με το σκέπασμά της. Μη τη μετακινήστε από τη θέση της. Επίσης καλό θα είναι να μην κάνετε εργασία σε χώρο που έχει άλλα εύφλεκτα υλικά και προπάντων μακριά από κουζίνες που έχουν πάνω από τις εστίες, απορροφητήρες και ντουλάπια.
Ανακατέψτε αργά το λιωμένο κερί και με το θερμόμετρο ρυθμίστε τη θερμοκρασία του στους 82ο Κελσίου.
Γεμίστε τη μια κανάτα με το λειωμένο κερί. Δέστε τη μια άκρη του φυτιλιού, που διαλέξατε, σε μια βέργα και βουτήξτε το φιτίλι στο κερί. Βγάλτε το και τραβήξτε το από την ελεύθερη άκρη του, για να τεντωθεί Κρατήστε το μισό λεπτό στον αέρα, για να στεγνώσει.
Βουτήξτε το ξανά και ξανά, ώσπου να γίνει το κερί στο πάχος που θέλετε.
Κρατήστε το κρεμασμένο για να σκληρύνει. Μπορεί το ζεστό κερί που περιέχεται στην κανάτα να κρυώσει πριν τελειώσετε την πιο πάνω διαδικασία, αυτό θα το καταλάβετε όταν αρχίσουν να βγαίνουν φυσαλίδες στην επιφάνειά του ή στη στρώση του κεριού. Στην περίπτωση αυτή, ξαναθερμάνετέ το σε 82ο Κελσίου, πριν ξαναβουτήξετε το φιτίλι. Αν το άνοιγμα του λαιμού της κανάτας είναι αρκετά φαρδύ, μπορείτε να βουτάτε περισσότερα από ένα κεριά, συγχρόνως.
Μετά το τελευταίο βούτηγμα στο λειωμένο κερί, βυθίστε το τελειωμένο κερί στην άλλη κανάτα που είναι γεμάτη με κρύο νερό. Αυτό του χαρίζει γυαλάδα.
Κεριά «τυλιχτά»
Υλικά:
Φύλλο κηρήθρα - Φιτίλι - Πιστολάκι μαλλιών (προαιρετικά)
Για την παραδοσιακή αυτή μέθοδο κατασκευής κεριών, χρησιμοποιούμε φύλλα κηρήθρας. Μπορείτε να φτιάξετε ένα κερί από κηρήθρα πολύ εύκολα.
Διαλέξτε το κατάλληλο φιτίλι και κόψτε το, στο μήκος του κεριού που θα φτιάξετε, αφήστε λίγο περισσότερο (6 χιλ.). Απλώστε το φιτίλι σε όλο το μήκος του φύλλου και τυλίξτε το φύλλο γύρω του μαλακά, προσεχτικά και ομοιόμορφα για να είναι η βάση του κεριού επίπεδη.
Πιέστε ελαφρά την άκρη πάνω στο κερί, για να μην ξετυλιχτεί. Το φυτίλι που περισσεύει (6 χιλ.), αλείψτε το με λίγο λιωμένο κερί για να μείνει τεντωμένο και σκληρό.
Αν ο καιρός είναι πολύ κρύος μπορείτε να ζεστάνετε λίγο τα φύλλα της κηρήθρας με ένα πιστολάκι μαλλιών.
Αν κόψετε το φύλλο λίγο διαγώνια, ξεκινώντας από την επάνω άκρη και τυλίγοντας το φιτίλι με τον πιο πάνω τρόπο, θα έχετε ένα καινούριο κομψό σχέδιο.
Αν σας περισσέψουν κομμάτια από κερήθρα, χρησιμοποιήστε τα για στόλισμα πάνω στο κερί.
Υπάρχουν στο εμπόριο και χρωματιστές κηρήθρες, όπου μπορείτε να ενώσετε δύο φύλλα διαφορετικού χρώματος για να έχετε κερί δύο αποχρώσεων.
Κεριά από καλούπι
Υλικά:
Μελισσοκέρι - Φιτίλι και βελόνα για το πέρασμα - Στήριγμα φυτιλιού (ένα ειδικό βάρος για να κρατά το φιτίλι), προαιρετικό - Χύτρα - Θερμόμετρο - Βέργα - Καλούπι
Στην περίπτωση που θα χρησιμοποιήσετε λαστιχένιο καλούπι περάστε το φυτίλι και στεγανοποιήστε το με κερί στο σημείο που διαπερνά το λάστιχο. Στερεώστε το καλούπι μέσα σε ένα δοχείο (ποτήρι, κουτί, βάζο κ.λπ.) με το άνοιγμα επάνω. Για να μη ξεχειλώσει από το βάρος και τη ζέστη το λάστιχο, απογεμίζουμε μέχρι σε ένα σημείο το εξωτερικό δοχείο με άμμο. Αν το καλούπι σας είναι λαστιχένιο, αλείψτε το εσωτερικά με λίγο υγρό απορρυπαντικό, προτού χύσετε μέσα το κερί. Αυτό θα σας διευκολύνει να ξεκολλήσετε το κερί όταν είναι έτοιμο. Αυτή η διαδικασία δεν είναι απαραίτητη στα εύκαμπτα πλαστικά καλούπια, γιατί βγαίνουν σχετικά εύκολα.
Θερμάνετε το κερί στους 82ο Κελσίου.
Αδειάστε το ζεστό κερί στο καλούπι και ύστερα από λίγα λεπτά χτυπήστε το καλούπι ελαφρά για να μετατοπίσετε τυχόν φυσαλίδες που μπορεί να σχηματίστηκαν.
Μετά από μια ώρα περίπου, θα σχηματιστεί
γύρω από το φιτίλι ένα πηγαδάκι καθώς το κερί θα συστέλλεται ενώ θα κρυώνει. Τρυπήστε την πέτσα στην επιφάνεια και απογεμίστε από πάνω με κερί, που έχετε ζεστάνει επίσης στους 82ο Κελσίου.
Όταν το κερί κρυώσει τελείως και γίνει σκληρό, γυρίστε το καλούπι τραβώντας το προς τα κάτω να γυρίσει ανάποδα. Καθαρίστε το κερί με ένα μαχαίρι και ισιώστε τον πάτο του ώστε να πατάει σωστά.
Κόψτε το φιτίλι στα 6 χιλ. και κερώστε το με μια σταγόνα ζεστό κερί, ώστε να καίει σωστά αργότερα όταν θα το ανάψετε.



Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Πριν από τρία χρόνια ξεκίνησα να κάνω ένα όνειρο πραγματικότητα ,που λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και έλλειψης χρόνου δεν το είχα καταφέρει. Να ασχοληθώ με τις μέλισσες. Πήρα τις δύο πρώτες μου κυψέλες με τρία πλαίσια η κάθε μία και άρχισα να διαβάζω και να παρακολουθώ τις εργασίες που έκανε ο δάσκαλός μου κύριος Παναγιώτης στο μελισσοκομείο του. Πολλές οι απορίες, πολλά τα ερωτήματα που σιγά σιγά τα περισσότερα έπαιρναν την απάντησή τους. Παρακολουθώντας και κάθε σεμινάριο που γινόταν στη περιοχή μου και εφαρμόζοντας τις τεχνικές στα μελίσσια μου άρχισα να αισθάνομαι περισσότερο σίγουρος για τις κινήσεις μου, πάντα βέβαια υπό την επίβλεψη και τις συμβουλές του δασκάλου. Ένα από τα πρώτα πράγματα που μου είπε, εκτός από τα απαραίτητα εργαλεία που πρέπει να έχει ένας μελισσοκόμος, ήταν το ημερολόγιό του και ο πολύ καλός προγραμματισμός από τον Δεκέμβριο για την επόμενη χρονιά. Δεν έδωσα και πολύ σημασία γιατί δεν μου φάνηκε και τόσο σημαντικό να κρατάς ημερολόγιο για κάθε κίνηση που κάνεις. Κάποια μέρα που είχα ένα δίλημμα και ενώ οι κυψέλες είχαν γίνει έξι, τον κάλεσα στο μελισσοκομείο μου να με βοηθήσει και μου είπε: «Δώσε μου να δω λίγο το ημερολόγιο γιατί δεν θυμάμαι σε ποια κυψέλη αντικαταστήσαμε την βασίλισσα». Τον κοίταξα με ένοχο βλέμμα και αμέσως κατάλαβε πως δεν υπήρχε κανένα ημερολόγιο. Συνεχίσαμε την επιθεώρηση και τις εργασίες και φυσικά με την εμπειρία του λύθηκε το πρόβλημα χωρίς το ημερολόγιο. Φεύγοντας μου είπε: «Ο μελισσοκόμος χωρίς ημερολόγιο είναι τυφλός». Πήρα λοιπόν ένα ημερολόγιο και άρχισα να καταγράφω την κάθε κίνηση που έκανα σε κάθε επίσκεψη και κάθε επιθεώρηση στο μελισσοκομείο μου. Κάποια στιγμή που χρειάστηκε να έχω στοιχεία για κάποια κυψέλη μετά από ένα χρόνο, τότε κατάλαβα την χρησιμότητα του ημερολογίου. Άρχισα να καταχωρώ τα στοιχεία και στον υπολογιστή, και εξέλιξα το ημερολόγιο στην μορφή της φωτογραφίας,στο οποίο έχουν καταγραφεί οι επιθεωρήσεις μιας κυψέλης σε διάστημα οχτώ εβδομάδων.
Υπάρχει μια σελίδα για κάθε κυψέλη για το ίδιο χρονικό διάστημα.
Τώρα με σιγουριά μπορώ να πω και να προτείνω σε κάθε μελισσοκόμο που δεν κρατάει ημερολόγιο να το ξεκινήσει. Είναι ένα σημαντικό εργαλείο που έχει πολύ μικρό κόστος. Χρειάζεται μόνο λίγος χρόνος.
Από το ημερολόγιο μπορούμε να δούμε την εξέλιξη της κάθε κυψέλης με την ησυχία μας στο σπίτι, να δούμε την απόδοση και τις ανθοφορίες της κάθε περιοχής για να προγραμματίσουμε τις μετακινήσεις μας και πολλά άλλα στοιχεία που εμείς θέλουμε να καταγράφουμε και να παρακολουθούμε. Αν καταχωρούμε τα στοιχεία σε ένα excelόφυλο μπορούμε να έχουμε και στατιστικά, σε μορφή καμπύλης ή στηλών κ.λ.π.
Θα ήθελα από τους αναγνώστες μελισσοκόμους, να καταθέσουν την άποψή τους και τις ιδέες τους για βελτίωση του ημερολογίου.

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009

ΣΤΕΡΕΩΣΗ ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

Μια από τις εργασίες του μελισσοκόμου και ίσως η πιο κοπιαστική είναι η μεταφορά των κυψελών. Όλοι οι μελισσοκόμοι ψάχνουμε να βρούμε τρόπους για να κάνουμε τις εργασίες μας λιγότερο δύσκολες και πιο σύντομες για να ενοχλούμε όσο το δυνατόν λιγότερο το μελίσσι. Όλοι ξέρουμε πως κατά την μεταφορά τα μελίσσια αγριεύουν δεδομένου ότι συνήθως οι διαδρομές είναι σε χωματόδρομους και πολλές φορές για πάνω από μια και δυο ώρες. Δεν θα αναφερθώ περισσότερο στην μεταφορά γιατί όλοι έχουμε επιλέξει την διαδικασία και τον τρόπο που μας βολεύει. Καλό θα ήταν όμως να μοιραζόμαστε ιδέες και απόψεις για να κάνουμε την δουλειά μας καλύτερη. Γι αυτό λοιπόν θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια ιδέα η οποία ίσως για κάποιους να είναι γνωστή. Αφορά την στήριξη των πλαισίων κατά την μεταφορά, όταν η γονοφωλιά ή το πάτωμα δεν είναι γεμάτο με πλαίσια και υπάρχει κίνδυνος να φύγουν από τους κραδασμούς και να στραβώσουν ή να σπάσουν και να καταστραφούν τα κεριά. Κάποιους τρόπους που έχω δει και εφάρμοζα κι εγώ μέχρι τώρα είναι οι εξής:
1. με καρφάκι.Με αυτόν τον τρόπο μετά από πολλές χρήσεις δημιουργούνται πολλές τρύπες στα σημεία καρφώματος με αποτέλεσμα να μην στέκεται πια το καρφί.
2. με κερί.Με αυτόν τον τρόπο όταν η θερμοκρασία είναι μεγάλη, το κερί δεν αντέχει τους κραδασμούς με αποτέλεσμα να φεύγει από την θέση του.
3. με ξύλινα πηχάκια.Με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει για διαφορετικό αριθμό πλαισίων να έχουμε και το κατάλληλο πηχάκι, που σημαίνει σπατάλη χρόνου και όγκος δουλειάς για να κατασκευάσουμε πηχάκια για κάθε περίπτωση.
Όλα αυτά λοιπόν με έβαλαν στην διαδικασία να ψάξω να βρω κάτι που να είναι ευέλικτο και εύχρηστο, οικονομικό, να καλύπτει όλες τις ανάγκες ανάλογα με τα πλαίσια, και να μην δημιουργεί πρόβλημα στην κυψέλη και στην διαδικασία μεταφοράς. Λόγω της κύριας δουλειάς μου (που είναι υπεύθυνος πωλήσεων) έχω να κάνω με πολλά χαρτιά, έγγραφα, παραγγελιόχαρτα κ.λ.π. χρησιμοποιώ κλιπ για να ομαδοποιώ τα χαρτιά. Τυχαία λοιπόν καθώς κρατούσα στα χέρια μου ένα κλιπ μου ήρθε η ιδέα.
Και πράγματι. Το δοκίμασα στην πράξη και στέφθηκε με επιτυχία.
Όποιος συνάδελφος θέλει ας το δοκιμάσει για να διαπιστώσει και ο ίδιος.
Η πρώτη φωτογραφία με τα μελίσσια στο τρέιλερ είναι κάποιου μελισσοκόμου που δεν ξέρω ποιος είναι. Το είδα κάπου στην Κωπαΐδα και το φωτογράφισα.
Δημήτρης Δημητρίου

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

ΣΥΣΚΕΥΗ ΣΥΡΜΑΤΩΜΑΤΟΣ ΠΛΑΙΣΙΩΝ & ΑΡΜΟΣΤΗΡΑΣ


Να πως μπορεί κανείς να γλυτώσει 200 ευρώ χρησιμοποιώντας το μυαλό και τα χέρια του. Αυτοσχέδια συσκευή συρματώματος και αρμοστήρας, από ξύλα, έναν σφικτήρα και έναν μετασχηματιστή 12 βολτ.

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

ΠΟΤΙΣΤΡΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ

Αυτή την εποχή που στην περιοχή που έχω το μελισσοκομείο μου δεν υπάρχουν γεωργικές παραγωγές που να ποτίζονται και οι νεροκουβαλήτρες κάνουν μακρινά ταξίδια σε χαμηλές σχετικά θερμοκρασίες για να βρουν νερό τοποθέτησα αυτοσχέδια ποτίστρα στο μελισσοκομείο μου και είδα ότι το χρειάζονται πραγματικά!

Απόσπασμα από συνέντευξη του Χριστάκη Τοφαρή για την σημασία του νερού στις μέλισσες.
Οι μέλισσες, όπως όλα τα ζώα, εκτός από την τροφή (νέκταρ και γύρη) που συλλέγουν από τις διάφορες ανθοφορίες, πρέπει να έχουν απαραίτητα στη διάθεσή τους νερό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Για τη σημασία του νερού στις μέλισσες θα μας ενημερώσει ο κ. Χριστάκης Τοφαρής, Λειτουργός Γεωργίας, στον Κλάδο Προστασίας Φυτών του Τομέα Μελισσοκομίας του Τμήματος Γεωργίας. - Κ. Τοφαρή, πείτε μας γενικά, ποια είναι η σημαντικότητα του νερού στις μέλισσες; Το νερό αποτελεί ζωτικής σημασίας στοιχείο στη διατροφή και γενικότερα στην εξελιγκτική πορεία της ζωής του μελισσιού. Οι μέλισσες χρησιμοποιούν το νερό για να αραιώσουν παχύρρευστες τροφές, όπως το μέλι, το σιρόπι, το ζαχαροζύμαρο ή την κρυσταλλική ζάχαρη πριν τα καταναλώσουν οι ίδιες ή για να παρασκευάσουν την τροφή των προνυμφών. Πρέπει να αναφέρουμε ότι ο εργατικός πολτός για την διατροφή των προνυμφών περιέχει περίπου 66% νερό, γεγονός που συντείνει στη μη αποξήρανση των προνυμφών. Επίσης, η άριστη σχετική υγρασία για την εκκόλαψη των αβγών είναι σε ποσοστό της τάξης του 90-95%. Σε περίπτωση έλλειψης νερού, οι μέλισσες καννιβαλλίζουν τα αυγά και τις προνύμφες και επομένως το μελίσσι είναι καταδικασμένο να καταστραφεί. - Ποια άλλη χρησιμότητα έχει το νερό στις μέλισσες και ποιες οι ανάγκες τους σ’ αυτό; Aλλη χρήση του νερού στις μέλισσες είναι η ρύθμιση της θερμοκρασίας της κυψέλης. Σε περιόδους ψηλών θερμοκρασιών οι συλλέκτριες νερού τοποθετούν σε διάφορα σημεία της κυψέλης και των κηρήθρων σταγόνες νερού και με το ανέμισμα των φτερών τους δημιουργούν ένα συνεχές ρεύμα αέρα προκαλώντας την εξάτμιση του νερού και την πτώση της θερμοκρασίας. Οι ανάγκες σε νερό δεν έχουν υπολογιστεί επ’ ακριβώς όμως εκτιμάται ότι κυμαίνονται από 25 έως 300 γραμμάρια την ημέρα ανά μελίσσι και αυτό εξαρτάται από τη δυναμικότητα του μελισσιού, εάν είναι περίοδος εντατικής εκτροφής γόνου και τις θερμοκρασίες που επικρατούν. Σε συνθήκες καύσωνα αναφέρεται ότι, ένα μελίσσι μπορεί να καταναλώσει 2 έως 3 λίτρα νερό. - Τι πρέπει να έχει υπόψιν του ο μελισσοκόμος όσον αφορά την εξασφάλιση νερού στα μελίσσια; Ο μελισσοκόμος κατά την επιλογή του τόπου εγκατάστασης του μελισσοκομείου του θα πρέπει να ελέγξει κατά πόσον υπάρχουν φυσικές πηγές νερού ή πιο καλύτερα, να μεριμνήσει ο ίδιος να τοποθετήσει ποτίστρα, δηλαδή βαρέλι με φλοτέρ και γούρνα κοντά στο μελισσοκομείο. Πρέπει να προμηθεύει και να αλλάζει τακτικά το νερό έτσι ώστε να υπάρχει πάντα καθαρό και δροσερό νερό στη διάθεση των μελισσών. Καλά θα ήταν σε περιόδους με ψηλές θερμοκρασίες οι ποτίστρες να τοποθετούνται σε σκιερό χώρο ενώ, αντίθετα, τους μήνες με χαμηλές θερμοκρασίες να τοποθετούνται σε μέρος που να λιάζονται και οι γούρνες να καλύπτονται με διάτρητο πλέγμα, ώστε να απομακρύνεται το ενδεχόμενο επίσκεψης άλλων ζώων ή πουλιών. Επίσης, να αποφεύγει την τοποθέτηση του μελισσοκομείου κοντά σε κατοικημένες περιοχές, σε περάσματα βόσκησης ζώων ή πολύ κοντά σε κτηνοτροφικά υποστατικά χωρίς την πρόνοια παροχής νερού ή συνεννόησης με τον κτηνοτρόφο. - Μερικές φορές παρενοχλούνται κάτοικοι από τις επισκέψεις μελισσών στις αυλές ή στις βρύσες των κήπων. Τι μέτρα πρέπει να λαμβάνονται στις περιπτώσεις αυτές; Αναμφισβήτητα, η τοποθέτηση ορίων απόστασης για εγκατάσταση μελισσοκομείου από κατοικημένες περιοχές δεν θα έλυνε το πρόβλημα, λόγω του ότι, η μέλισσα μπορεί να διανύσει απόσταση ακτίνας 4-5 χιλιομέτρων ή και περισσότερο για εντοπισμό μελισσοβοσκής ή εξεύρεσης νερού για κάλυψη των αναγκών του μελισσοσμήνους. Επομένως, ο μελισσοκόμος θα πρέπει να τοποθετήσει ποτίστρα στο μελισσοκομείο του εάν δεν υπάρχει και να διενεργεί συχνό έλεγχο ούτως ώστε να υπάρχει πάντοτε διαθέσιμο νερό στις μέλισσες. Από πλευράς τους, οι κάτοικοι θα πρέπει να απομακρύνουν ή να περιορίσουν για 5-6 ημέρες τα σημεία-πηγές πρόσβασης των μελισσών σε νερό όπως για παράδειγμα, ποτίστρες ζώων, λιμνάζοντα νερά στον κήπο, κάλυψη πισινών, βρύσες που στάζουν κ. τ. λ. έτσι ώστε οι μέλισσες κατά την επίσκεψή τους να μην βρίσκουν νερό και να συνηθίσουν την πηγή νερού του μελισσοκομείου.
O Xριστάκης Tοφαρής είναι Λειτουργός Γεωργίας στον Kλάδο Προστασίας Φυτών/Tομέας Mελισσοκομίας.